1. Rrit aftësitë e kujtesës: Mësimi i një instrumenti mëson një fëmijë se si të krijojë, ruajë dhe rifitojë kujtimet më me efektshmëri.

2. Mëson këmbënguljen dhe krijon një ndjenjë arritjeje: Të mësuarit për të luajtur një instrument kërkon shumë kohë, durim dhe praktikë. Gjatë mësimeve të muzikës dhe terapisë muzikore, një mësues ose terapist do të përcaktojë qëllime afatshkurtra dhe afatgjata. Ndërsa fëmija arrin qëllimet e tyre, ata do të kenë një ndjenjë të arritjeve dhe krenarisë.

3. Përmirëson koordinimin: Luajtja e një instrumenti kërkon që truri të punojë me shpejtësi të përparuar. Leximi i notave kalon në tru në shpejtësi ndërkohë që femija luan në instrument. Ata që luajnë instrumente kanë përmirësuar koordinimin e syve, dorës dhe trurit mbi ata që nuk e bëjnë këtë.

4. Përmirëson aftësitë matematikore: Luajtja e një instrumenti mund të duket si një akt krijues, por ekzistojnë shumë lidhje me matematikën. Muzika dhe matematika janë shumë të ndërthurura. Duke kuptuar ritmin dhe shkallët, fëmijët mësojnë si të përpjestojnë, të ndajnë numrat dhe të njohin figurat.

5. Përmirëson aftësitë e leximit dhe të kuptuarit: Mësimi i notave dhe luajta në instrument muzikor kërkon lexim dhe mirëkuptim të vazhdueshëm. Fëmijët dhe adoleshentët duhet të identifikojnë një shënim në faqe dhe të njohin kuptimin e tij, si duhet luajtur në instrumentin e tyre, sa kohë duhet ta mbajnë, çfarë gishti duhet përdorur dhe me cfare tingulli të lartë duhet luajtur. Ata gjithashtu duhet të identifikojnë nëse shënimi duhet të luhet i shkurtër dhe i prerë, apo i qetë dhe i lidhur me shënimin tjetër. Mësimi dhe leximi i literaturës muzikore i ndihmon edhe në leximin dhe të kuptuarit e literaturës në klasat e shkollës.

6. Krijon përgjegjësinë: Shumica e instrumenteve kërkon një mirëmbajtje të caktuar. Kjo mund të jetë çdo gjë, që nga lyerja me vaj,  akordimi e deri tek pastrimi. Nxitja e fëmijëve për të qëndruar në krye të mirëmbajtjes së rregullt të instrumenteve krijon një nivel përgjegjësie për ta. Kur ata janë përgjegjës për diçka ata kanë më shumë gjasa për t’u kujdesur për veten e tyre pa jua kujtuar prindi për këtë.

7. Ekspozon studentin në kulturë dhe histori: Teoria e muzikës ka një histori të thellë dhe mund të mësohet si pjesë e mësimit të instrumentit muzikor. Ekspozimi i një fëmije në lloje të shumta të zhanreve muzikore (p.sh. klasike, bashkëkohore, rock, jazz, bluz, folklorik ose mesjetar) do të lejojë që ata të kenë një të përgjithshme të historisë muzikore. Kuptimi i origjinës së muzikës, mund t’u japë fëmijëve një kuptim më të thellë të asaj që ata po luajnë dhe ata mund të bëhen më të lidhur me të.
Terapia muzikore gjithashtu ka një histori interesante duke përfshirë edhe atë në mitologjinë greke, filozofinë, kulturën amtare amerikane, Luftën e Dytë Botërore dhe ushtrinë e Shteteve të Bashkuara.

8. Ushqen kreativitetin: Fëmijët që mësojnë të luajnë një instrument janë në gjendje të gjejnë veten në mënyrë krijuese. Në fakt, një nga përfitimet mahnitëse të terapisë muzikore është aftësia që fëmijët të shprehin veten.

9. Përmirëson aftësitë dëgjimore: Luajtja e një instrumenti kërkon që fëmijët të dëgjojnë me kujdes një sërë gjërash të ndryshme. Ata jo vetëm që duhet të dëgjojnë udhëzimet nga mësuesi, por duhet të dëgjojnë edhe për ritmin, dinamikën dhe shpejtësinë. Ky përqendrim do të përmirësojë aftësitë e tyre në muzikë dhe në jetë.

10. Përmirëson aftësitë sociale: Ndërveprimi me fëmijët e tjerë do t’u japë atyre një mundësi për të bërë miq dhe për të përmirësuar kohën e tyre gjatë mësimit. Përveç kësaj, ndihmon fëmijët jashtë shkollës muzikore të lidhen me shokët e tyre të klasës.